Leven na de lockdown

Vanaf maandag 16 maart zijn de scholen dicht en is het leven tijdelijk op slot gegaan door Corona. Een tijd waarin ik moest wennen aan de nieuwe situatie. Aan de hele dag samen zijn met de kinderen, aan minder werken en minder sociaal contact. Wennen aan de verschrikkelijke dingen die ik voorbij zag komen op het nieuws. En een weg vinden in hoe ik omga met dat nieuws.

Vandaag is het donderdag 14 mei en zijn de scholen 4 dagen geleden weer gedeeltelijk open gegaan. 7 weken hebben we in een intelligente lockdown gezeten in ons land.

Ergens voelde ik de behoefte een beetje de balans op te maken voor mijzelf. Waar sta ik nu; hoe voel ik me; wat wil ik veranderen en wat juist behouden na deze rare tijden.

Spontaniteit

Allereerst wil ik benoemen dat deze tijd me enorm veel heeft gebracht. Waar het begon met onrust en onzekerheid, kwam er al snel creativiteit en rust voor in de plaats. Het niks moeten plannen, het niks kunnen missen en veel minder keuzevrijheid heeft me enorm veel rust gebracht. Je wereld wordt kleiner en de keuzes die je daarom moet maken (van jezelf) een stuk beperkter. Ik werd me ineens bewust van het feit dat ik heel veel plan, altijd een te volle agenda heb en me te weinig liet laten leiden door het spontane.

Alle activiteiten die in corona tijd kwamen, waren wel spontaan. En oh wat fijn dat je dan dus doet wat goed voelt dat je volgt wat je nodig hebt op dat moment en doet waar je dan zin in hebt.

Verwachtingen

Plannen brengt een bepaalde verwachting met zich mee en een blik gericht op de toekomst. Maar met die toekomstige blik lukte het me niet altijd om in het moment te blijven. Om te genieten van de mooie dingen die misschien wel nu aan het gebeuren zijn;).

Zo plande ik mijn zichtbaarheid voor mijn werk, wanneer schrijf ik blogs bijvoorbeeld. En dan zat ik toch te werken en forceren om er iets nuttigs uit te krijgen…

Dit stuk schrijven was iets waar ik voor mezelf ineens behoefte aan had. En terwijl ik het zo schrijf denk ik dat meer mensen iets aan kunnen hebben, dus wellicht moet ik het maar eens delen..?!

Tijd

Ik krijg in minder tijd zoveel meer gedaan! Mijn werkdagen zijn nu gehalveerd omdat we thuis de “opvang” moeten verdelen. Dus ik ben thuis of Lars is thuis. En jemig wat ben ik daar efficiënt van geworden. Mijn dagen zijn korter en mijn activiteiten naast het coachen op sommige dagen helemaal weggevallen. Dat betekent wanneer ik wel even een moment heb om iets anders te doen dan coachen, ik super effectief ben. Ik waardeer mijn tijd en geniet van de momenten dat ik kan werken. Wat maakt dat ik met energie terug kom van een dag werken en dit kan overbrengen op de meiden.

WWW

Als NLP’er gebruikte ik de WWW al wel eens en nu is het meer passend dan ooit. Nee die WWW staat niet voor mijn website, maar voor Wat Werkt Wel. In de maatschappij waarin we allemaal gehaast zijn, 100 dingen op een dag willen doen en bezig zijn met wat de ander van ons verwacht, zijn we vaak geneigd te leven naar Hoe Het Hoort. Ja, ik ben ook schuldig! Heul vaak zelfs.

Nu dingen even niet gaan zoals we gewend zijn, is het belangrijker dan ooit om te leven naar Wat Werkt Wel (voor jou). Ik ga meer naar mijn gevoel (omdat ik er ook die tijd voor heb..?) en bedenk wat wil ik nu? Wat werkt voor mij?

En ik kan je vertellen: dat werkt voor mij, haha!

Drop off

Oké en wat ik ook zeker erin wil houden… dat is de drop off bij school, ja dat achterlaten bij het hek en binnen een minuut weer weg zijn.

Niet omdat ik niet van mijn schatjes houd of ze per se alleen wil laten gaan. Nee echt niet. Maar dat gedoe in die veel te smalle gangetjes, het wachten in de rij voor de klas, jassen ophangen, vier knuffels en dan ook nog 3 zoenen…. Nee joh, dat missen alle werkende ouders toch niet zeker..?! Nee heel belangrijk is dat laatste niet, maar ik zoek nu naar wat er is, wat positief is en we voort kunnen zetten. Omdat ik de focus wil leggen op wat er goed gaat en wat werkt! Dus dat ga ik komende tijd nog even lekker blijven doen.

Een reactie plaatsen